10 راه یک زندگی بدون استرس
10 راز يك زندگي بدون استرس
ديدگاه خود را گسترش دهيد و با استراتژيهاي فكري زير، شك و ترديد را كنار بگذاريد.
- خود را با تغييرات بزرگ سردرگم نكنيد. ابتدا يك مورد كوچك را تغيير دهيد مانند يك عادت صبحگاهي يا غذايي. به مرور زمان اين تغييرات كوچك زندگي شما را به آنچه آرزو داريد تبديل خواهند كرد.
- در زندگي عشق و ارتباطات دوستانه را اول قرار دهيد. براي ملاقات با دوستان خود هم مانند ملاقات با پزشك برنامهريزي كنيد. ارتباطات دوستانه به سلامت قلب شما كمك ميكند، باعث تحريك ترشح هورمون ضداسترس «اكسي توسين» ميشود و خطر منزوي شدن شما را كاهش ميدهد. به شما توصيه ميكنيم در دوراني كه دچار انزوا شدهايد يك حيوان خانگي بياوريد، نه فقط استرس شما كاهش مييابد بلكه مانع افسردگي هم ميشود.
- به جاي آنكه انرژي خود را روي چند كار بگذاريد، فقط روي يك كار تمركز كنيد. هر چقدر بيشتر مراقب خود باشيد سريعتر ميتوانيد استرسهايتان را كنترل كنيد و به خود بياييد.
- با خارج كردن احساسات منفي از بدنتان از شر استرس خلاص شويد. يك قلم و كاغذ برداريد و افكارتان را بنويسيد.
- روش دستيابي به اطلاعات نااميدكننده از رسانههاي جمعي را تغيير دهيد. از دانستن حقيقت فرار نكنيد، بيتفاوتي به اندازه استرس و افسردگي به روح شما آسيب وارد ميكند. ميتوانيد به وسيله دعا كردن و فرستادن انرژي مثبت با آسيبديدگان يك حادثه اجتماعي احساس نزديكي و همدردي كنيد. شما در موقعيت قدرت و كنترل هستيد. از رسانههاي جمعي به عنوان منبع يادگيري استفاده كنيد، همانطور كه از كلاس درس چيزهاي بسياري ياد گرفتيد.
- زمانيكه دچار استرس ميشويد، گامهايتان را محكم به زمين بكوبيد. تصور كنيد روي گلها راه ميرويد. سعي كنيد افكار استرسزا را از پاهايتان خارج كنيد، متوجه ميشويد كه چقدر از لحاظ ذهني آرام خواهيد شد.
- 3 تا 5 جمله انرژيبخش بياموزيد كه در زمان سختي شما را به خود بياورد، جملاتي مانند : «من قوي هستم» يا «خدا به من كمك ميكند» علاوه بر اين يك تصوير زيبا در ذهن خود تجسم كنيد (تصوير ساحل دريا يا يك جنگل دنج) تا در مواقع استرس آن را به ياد آوريد. اين كار باعث آرامش شما ميشود.
- اوقاتي را كه گرفتار ترافيك هستيد به عنوان زماني براي پرورش صبر و بردباري تلقي كنيد. اگر شما كنترل خود را در ترافيكهاي بينشهري از دست ندهيد ميتوانيد هر چيز را كنترل كنيد.
- تجربه حس قدرداني و استرس در آن واحد محال است. 5 دقيقه در روز را براي تشكر از آنچه داريد صرف كنيد، با قدرداني از توانايي نفس كشيدن كه منبع همه چيز است شروع كنيد.
- يك فهرست از كارهاي مورد علاقه و كارهايي كه انرژي شما را به هدر ميدهند تهيه كنيد. اين كار را به مدت يك هفته هر روز 10 دقيقه انجام دهيد، بعد فهرستها را بازبيني كنيد، از تغييرات به وجود آمده تعجب خواهيد كرد.
چگونه نوجوان خود را از دردسر دور نگه داريم
نوجوان و دردسر مانند نان و پنير جدا نشدني هستند، زمانيكه ميل بهانجام رفتارهاي پرخطر در نوجوانان زياد ميشود و مرزها را كنار ميزنند، بايد منتظر هر نوع دردسري باشيم.
دمدمي مزاج بودن، در خود فرو رفتن و وسواس در پذيرفتن حرفها يا پسنديدن اشيا از خصوصيات نوجوانان است.
اگر متوجه شديد كنترل فرزند نوجوانتان از عهده خارج شده، شروع به امتحان مواد مخدر كرده يا الكل ميخورد، بايد زنگ خطر را بهصدا درآوريد. انتظار نداشته باشيد كه يك صاعقه از آسمان بيايد و نوجوان شما خودبهخود درست شود.
در دوران نوجواني فرزندان، والدين را پس ميزنند اما اين مسووليت آنهاست كه با شدت با اين
پس زدنها مقابله كنند.
محدوديت ايجاد كنيد: والدين براي كنترل و تربيت بهتر فرزندان محدوديت ايجاد ميكنند، فرزندان تا هنگامي كه كوچك هستند راحتتر با اين محدوديتها كنار ميآيند. به پدر و مادرها توصيه ميكنيم روي حرف خود بايستند.زمانيكه نوجوان متوجه شود شما هم زياد به گفتههاي خود ايمان نداريد ديگر سلطه شما در خانه بهپايان رسيده است.
منطقي باشيد: با توضيح و دلايل منطقي علت وجود مرزها و محدوديتها را براي فرزند نوجوان خود شرح دهيد. در سالهاي نوجواني نميتوانيد به بچهها بگوييد «چون من اينطور ميگويم» آنها اصلا به اين مدل حرفهاي شما گوش نخواهند داد.
وارد مذاكره شويد: اين آگاهي را به نوجوان خود بدهيد كه هر چه قدر بزرگتر شود آزاديهايش بيشتر خواهند شد. امكانات و امتيازاتي را كه به نوجوان خود ميدهيد را يك نردبان فرض كنيد. هر چقدر بزرگتر ميشوند و قدرت مسووليتپذيري خود را به شما ثابت ميكنند شما اجازه بالا رفتن از نردبان را به آنها ميدهيد براي مثال ميتوانند بيشتر از تلفن و اينترنت استفاده كنند يا در مورد برخي محدوديتها با شما وارد مذاكره شوند اما در صورت عدم مسووليتپذيري اجازه بالا رفتن از نردبان را به آنها ندهيد؛ البته شما بايد بهطور واضح دليل افزايش محدويتها را برايشان توضيح دهيد.
ارتباط برقرار كنيد: ايجاد ارتباط سالم و مناسب مهمترين وظيفه والدين در سنين نوجواني است. اگر چه در اين دوران نبايد انتظار برخورد صميمي از نوجوان داشته باشيم اما بههرحال ميتوانيم با برخوردهاي مناسب امكان گفتگوي سالم را فراهم كنيم. شما بايد زمان مناسبي را براي صحبت انتخاب كنيد نه اوقاتي را كه نوجوان عصباني، مشغول يا خسته است. صحبت را با موضوعات مثبت مانند يك جوك يا گفتن اين جمله كه به او افتخار ميكنيد، شروع كنيد. هرگز در آغاز مكالمه اين جمله را بهكار نبريد: «پسر، ما بايد با هم حرف بزنيم»براي اكثر نوجوانان شكستن مرزها نشانه بزرگ شدن از دوران كودكي است. اگر رفتار نوجوان شما بهگونهاي بود كه ديگر كنترل او از دست شما خارج شده فكر نكنيد كه بايد تمام مشكلات را خودتان به تنهايي حل كنيد، با مشاور مدرسه تماس بگيريد و از او راهنمايي بخواهيد زيرا اين افراد، رفتار فرزند شما در مدرسه را مشاهده ميكنند و به شما كمك بسياري در حل مشكل خواهند كرد.
مترجم: مهسا قندي
منبع: Family.com
